Abu Walae – Choukri Massali

1097102_161106707411696_89276084_o

Download PDF: Twee heldhaftige broers

 Twee heldhaftige broers in dit leven .. Samen hebben ze alles gegeven.

Bismilaahi Rahmaani Raheem.

Alle lof en dank is aan Allaah die ons heeft gezegend met de Jihad op Zijn Pad.

De 26 jarige Abu Walae, onze geliefde broeder Choukri uit Delft, is zondagavond 28 juli Shaheed geworden inshaAllah, op een slagveld tegen de soldaten van Bashar, dus niet tegen de PKK zoals eerder vermeld. Het was zijn tweede slag in een week tijd, in de gezegende maand Ramadan, een maand vol met prachtige overwinningen voor de Mujahideen. Alle lof en dank behoort aan Allah.

Zijn Martelaarschap

Abu Walae en twee andere broeders uit Nederland zaten op hun thuisbasis te wachten op de Iftaar, toen er plots door de Walkietalkie vermeld werd dat een groep Mujahideen omsingeld waren door de soldaten van Bashar. Dus Abu Walae en de broeders bereidden zich meteen voor om hen te hulp te schieten. Toen ze daar aankwamen werden zij gelijk beschoten door scherpschutters. Desondanks marcheerden zij onbevreesd dieper door de rangen van de vijand. Na hevige gevechten kregen Abu Walae en tien andere broeders het bevel om de linkerkant van het bezette dorp te controleren.

Het was erg donker, er was maar een paar meter zicht. Dus al snel liepen zij een straat in waar ze plotseling de troepen van Bashar tegenkwamen. Hierop reageerden de broeders direct met vuurschoten. Abu Walae liep voorop, hij had er ook voor kunnen kiezen om zichzelf achterin te groep te stationeren, maar hij koos ervoor om in de voorste gevechtslinie te staan. Hij zette zijn wapen op automatische stand en schoot. Tijdens deze actie nam hij een kogel door het hoofd. Door dit schot viel hij Alhamdulilaah vrijwel meteen als Shaheed. Bij dit gevecht werden met de Wil van Allah alle 22 soldaten van Bashar gedood. Abu Walae heeft voor zijn Martelaarschap hoogstwaarschijnlijk ook de gunst gehad om een paar van deze soldaten te doden. Aan onze kant viel slechts Abu Walae Shaheed, en een ander broeder werd verwond aan zijn been. Abu Walae had nooit vrees voor de kufaar, hij was begunstigd met dapperheid, en degenen die hem goed kennen weten waar ik het over hebt.

Een man vroeg: “Welke Martelaar is superieur?” De Profeet antwoordde: “Diegenen die in de gevechtslinie staan en hun gezicht niet weg keren totdat zij gedood worden. Zij zullen rondreizen in de hoogste ruimten van het Paradijs, hun Heer zal naar hun lachen. En wanneer Allah naar iemand lacht, dan is er geen afrekening voor zijn daden op het Dag des Oordeels.” [Targheeb wa tarheeb]

Eerder deze week, in de prachtige veldslag van Khan Asal, waar onze geliefde broeder Abu Mujahid uit België ook Shaheed is gevallen, waren broeders er getuigen van hoe Abu Walae zo een zes á zeven soldaten van Bashar heeft gedood. Allhamdulilaah zijn hier ook mooie beelden van gemaakt die wij wellicht met de Wil van Allah zullen publiceren in de toekomst. In deze veldslag werden meer dan 250 kufaar vermoord en hebben de Mujahideen heel de stad kunnen overnemen! Het is werkelijk Allah die de kogels en de mortiergranaten richt op de vijanden Alhamdulilaah.

Zoals Allah openbaarde: “Jullie hebben ze niet gedood, maar het was Allah die hen doodde. En jij was niet degene die wierp toen je gooide, maar het was Allah die wierp.” [Al-Anfaal, aya 17]

Toen de Mujahideen soldaten van Bashar gevangen hadden genomen, op het slagveld van Khan Asal, gaf Abu Walae één van de soldaten cynisch een slokje frisdrank, en zei lachend tegen de broeders “Ze weten nog niet dat ze zo een enkeltje naar de Hel krijgen.” De manier waarop hij zulke grappen maakte, je moest er echt bij zijn om ze te begrijpen. Zo sprak hij een andere soldaat lachend aan en zei “Heey, ik herken jou! Jij zat toch bij de Mujahideen in onze groep?” Niet wetend dat Abu Walae met hem aan het dollen was, hapte die soldaat gauw toe en dacht een gouden kans beet te hebben

gepakt, om te kunnen ontsnappen aan de dood. De soldaat zei “Ja klopt, ik herken jou ook! Ik zat inderdaad bij jou in de gevechtsgroep! Ze hebben mij ontvoerd bij een checkpont en hebben mij gedwongen om mee te vechten tegen jullie.” Hierop zei Abu Walae tegen een broeder met zijn prachtige gevoel voor humor “Zet je wapen op automatische stand en schiet deze gast dood.” Dit is het vernederende en eerloze einde van deze harteloze verkrachters en kindermoordenaars.

Abu Walae smeekte Allah veelvuldig, zo smeekte hij dat hij veel vijanden zou doden en daarna het Martelaarschap zou krijgen. En ook droomde hij ervan om samen met zijn jongere broertje Abu Baseer herenigd te worden in het Paradijs, die hier ook als Martelaar is gestorven in Syrië. InshaAllah zijn z’n smeekbeden verhoord in deze heilige maand van de Ramadan. En hoe verblijd zal Abu Baseer zijn wanneer hij Abu Walae gelijk tegenkomt, in het Paradijs, bij het binnen treden inshaAllah.

Abu Hurayrah zei namelijk: “Twee mannen bekeerden zich tot de Islam met de Profeet. En één van hen stierf als Martelaar, en de ander stierf een jaar later.” Talhah ibn Ubayd Allah zei: “Ik werd het Paradijs getoond in een droom, en daarin zag ik dat de laatste van hen voor de eerste werd toegelaten. Ik was hierdoor verrast, dus de volgende ochtend vertelde ik de Boodschapper van Allah hierover. De Boodschapper van Allah zei: “Heeft hij dan niet de Ramadan gevast na hem?” [Ahmad]

Moge deze twee prachtige broers, Abu Walae en Abu Baseer, die samen zijn vertrokken naar het slagveld en beiden het Martelaarschap hebben gekregen, de gunsten krijgen van de Shuhadaa. Met de Wil van Allah zullen zij samen bemiddelen voor 140 familieleden! Wat een enorme eer voor deze familie. Het zou al een eer zijn geweest als zij slecht één van hun zonen zouden opofferen voor Allah, maar twee zonen is heel bijzonder. Moge dit een grote bron van vreugde en gunsten voor hun zijn.

Ubaday ibn Samit heeft van de Profeet, vrede zij met hem, overgeleverd: “De Martelaar krijg zeven gunsten van Allah. Hij wordt vergeven bij de eerste druppel bloed die hij laat vloeien. Hij ziet zijn status in het Paradijs. Hij wordt gekleed in kleding van Imaan. Hij is veilig voor de straf van het graf. Hij wordt gered van de grote angst op het Dag des Oordeels. Een kroon van eer zal geplaatst worden op zijn hoofd. En hij zal bemiddelen voor zeventig van zijn familie leden.” [At-Targheeb wa Tarheeb]

Zijn onwrikbare karakter

Voor een Mujahid is het erg belangrijk om de eigenschap van vergevensgezindheid te bezitten. Want in de Jihaad zal je verschillende mensen tegen komen, vanuit verschillende culturen, met verschillende gewoontes en karakters. Bovendien ben je in een totaal ander land, ver weg van het leven dat je gewend was. Je moet je dus aanpassen aan de situatie en aan de verschillende soorten mensen waarmee je te maken zult hebben. Als iemand geen ruim hart heeft tegenover zijn broeders, en weinig geduld heeft, dan zal zo een persoon de Jihaad moeilijk kunnen vol houden. Het is dus tijdens de Jihaad dat je iemand echt leert kennen, want iemand die je kent in tijden van gemak zal wellicht niet zo fijn zijn, in de omgang, in moeilijke tijden. Hier leer je jouw ware vrienden kennen.

Umar ibn Khattab vroeg eens naar een persoon die een getuigenis had gegeven, hij wilde weten of er iemand was die garant kon staan voor hem, om te weten of hij betrouwbaar was. Een man zei “Ik sta garant voor hem.” Dus Umar vroeg aan hem “Ben jij een buurman van hem?” De man zei nee. Umar vroeg verder “Ben jij met hem omgegaan en heb jij zijn karakter van dichtbij meegemaakt?” De man zei nee. Umar vroeg vervolgens “Heb jij samen met hem gereisd, want reizen onthuld het ware karakter van een persoon.” De man zei nee. Umar zei toen “Wellicht heb je hem zien staan en zitten in het gebed?” De man zei ja. Hierop zei Umar “Ga dan maar weg want jij kent hem niet.”

Men denkt dat het slechts de bommen en kogels zijn waarmee een Mujahid te maken krijgt, en hier slechts geduld mee dient te hebben. Een Mujahid moet echter geduld hebben met honger, kou, slapeloosheid, pijn, en daarnaast moet hij geduldig zijn met de mensen waarmee hij te maken krijgt, en de leefomgeving die totaal anders is dan hij gewend was, enzovoorts. Soms moet je wekenlang geduldig op een positie blijven zitten, ongeacht honger, regen of kou, dit vraagt veel uithoudingsvermogen. Je kunt ook niet elke dag warm douchen en een fris T-shirt aan doen.

Kortom een Mujahid moet naast uithoudingsvermogen ook een flexibel en makkelijk karakter hebben. Zoals van de Profeet, vrede zij met hem, is overgeleverd: “Allah heeft de Hel verboden voor elk luchtig, mild en makkelijk persoon die dichtbij de mensen staat.” [Musnad Ahmad, Saheeh]

Ik ken Abu Walae persoonlijk al jaren, hij was zelfs mijn beste vriend. Naast het feit dat ik hem jaren heb gekend in Nederland, heb ik hem ook op het slagveld leren kennen, duizenden kilometers van huis, met alle ontberingen van dien. Dus ik kan als geen ander getuigen over zijn prachtige karakter. Het was een eer om hem op het slagveld te hebben mogen leren kennen. Slechts weinigen hebben de gunst gehad om hun vrienden op deze manier te mogen leren kennen. Zijn karakter was prachtig in Nederland, maar de Jihaad verhief zijn karakter nog verder. Hetzelfde geld voor de rest van broeders die ik zowel in makkelijke tijden heb gekend in Nederland, als in moeilijke tijden hier.

Allah kiest echter de beste onder de Mujahideen uit, zoals iemand de beste edelstenen uit een schatkist kiest. En daarom heeft Allah onze broeder Abu Walae inshaAllah als Martelaar uitgekozen. Iedereen die hier het Martelaarschap heeft verkregen, of het nou Ibrahim, Yasin, Mourad of Choukrie is, het waren allemaal top broeders. Het waren prachtige broeders, en we zijn ervan overtuigd dat Allah alleen de beste uitkiest. En als je het Martelaarschap wil verkrijgen, dan moet je het ook echt verdienen. Geloof me als ik zeg dat we alleen de beste broeders het Martelaarschap zien krijgen.

En hoe waarachtig zijn de woorden van Shaykh Abdullah Azzam, toen hij zei: “Allah neemt geen Martelaren onder ons behalve dat ik veelvuldig over mezelf huil, omdat zij ons voor zijn gegaan en dit een bewijs is dat wij nog niet geschikt zijn voor het Martelaarschap. Dit is een bewijs dat wij die positie nog niet verdienen. Dus Allah koos hen, en ik heb gezien dat allen van hen één kwaliteit met elkaar deelden, namelijk een vredig hart tegenover de Moslims, de Moslims waren veilig voor hun tongen. Al deze Martelaren, je zult vinden dat zij niet kwaad spreken of negatieve taal uit slaan. Hun eigen daden hield hen bezig, hun eigen tekortkomingen hield hen bezig in plaats van de tekortkomingen van anderen. En zoals de Profeet zei: “Tooba (een boom in het Paradijs) voor degene die zich bezighield met zijn eigen tekortkomingen in plaats van de tekortkomingen van anderen.”

Ik ken Abu Walae al heel lang, en ga al vijf jaar dagelijks met hem om, we deden alles samen, ik kan zelfs zeggen dat hij mijn beste vriend was. In al die tijd dat we met elkaar om zijn gegaan hebben wij nog nooit iets dat op ruzie lijkt gehad. Ik ben samen met hem, en een andere broeder, naar Syrië afgereisd, en we hebben elkaar gevolgd naar elke thuisbasis, elke Ribaat positie, en elke veldslag. We deden alles samen, en het was elke dag gezellig met hem. We zaten dan vaak met de broeders, in de avond of in de nacht, met een kopje thee of koffie met elkaar te kletsen. Bijna dagelijks kwam het onderwerp van Martelaarschap naar boven, en hoe het zou voelen om als Shaheed te sterven. Hij antwoordde dan altijd zelfverzekerd en vol vertrouwen “Als die kogel komt dan komt het.”

Gierigheid kende hij niet. Hij kon ook makkelijk trouwen en een gezin starten in Nederland, maar zijn gedachten waren altijd bij de Jihaad. Hij was een broeder met kennis, zijn Arabische taal was uitmuntend, en zowel in Nederland als in Syrie was hij zeer betrokken bij de Dawah. Hij voelde zich nooit te groot om te vertalen voor de broeders die de Arabische taal niet machten waren. Hij was open en zeer laagdrempelig, de broeders voelden geen obstakels om met vragen bij hem aan te kloppen, hij deed hen op hun gemak voelen, en beantwoordde hun vragen zonder dat zij zich gekleineerd voelden. Dit is een eigenschap die broeders met kennis helaas niet altijd bezitten, zij kunnen een voorbeeld nemen aan Abu Walae. En de mensen die Abu Walae van dichtbij kennen weten ook dat hij recht door zee kon zijn, en de waarheid gewoon in je gezicht zei wanneer je iets verkeerds deed. Hij trad ook op tegen hypocriet gedrag, maar hij was ook een broeder die snel vergaf.

De ultieme leerschool

De Jihaad is een school waarin Tarbiyah wordt onderwezen, hier leer je geduld, Zuhd (ascetisme), Dhikr, uithoudingsvermogen, enz. Je leert tevredenheid hebben met de Qadaa en Qadr van Allah, je leert Tawaqul (vertrouwen op Allah), enz. Dit leer je nergens zoals hier in de praktijk op het slagveld. Dit is een antwoord op mensen die beweren dat je eerst een fase van Tarbiyah moet doorgaan voordat je de Jihaad kunt voeren, integendeel, het is hier dat je werkelijk opgevoed wordt met de Islamitische Tarbiyah die elke Moslim nodig heeft. En niemand begrijpt dit feit zoals de Mujahid. Daarom zien wij in de Quran dat Allah de Jihaad en geduld meerdere malen in dezelfde aya noemt.

Allah heeft geopenbaard: “Dachten jullie dat jullie het Paradijs zouden binnen treden zonder dat Allah degene die vochten leert kennen en de geduldigen leert kennen?” [Ali-Imraan, 142]

En in een soortgelijke aya heeft Allah geopenbaard: “En wij zullen jullie zeker beproeven, totdat wij testen wie van jullie de strijders zijn en de geduldigen zijn.” [Surah Muhammad, aya 31]

De Jihaad zonder geduld is onmogelijk, en Alhamdulilaah onze broeder Abu Walae was erg geduldig op dit nobele Pad. Hier heb je ook geen geliefde moeder die voor je kookt en de was voor je doet, hier leer je onafhankelijkheid, je doet alles zelf, koken, wassen, enzovoorts. De Jihaad is een school waarin je al deze zaken leert. De Jihaad is niet slechts vechten en schieten, er komt veel meer bij kijken. Je leert hier ook gehoorzaamheid, je moet orders van de Amir volgen, je moet discipline hebben. Als je hier allemaal geen geduld mee hebt dan zal je de Jihaad dus niet kunnen verrichten.

En eigenlijk begint deze Jihaad al voordat je vertrekt naar het slagveld, en iedereen die het verlangen heeft en van plan is om te vertrekken naar het slagveld zal dit begrijpen. Want je moet worstelen tegen jouw eigen nafs, je voert een Jihaad tegen jouw nafs om de obstakels te overbruggen die in de weg staan. Allerlei gedachten en onzekerheden gaan door je hoofd, je denkt aan jouw gezin, je denk aan je vrouw en kinderen, je piekert over al deze zaken. Je moet sterk zijn om deze influisteringen te overbruggen en de stap te zetten naar het slagveld. Je ontwikkeld jouw karakter vanaf het moment dat je besluit te vertrekken naar de Jihaad, en blijft dit constant verder ontwikkelen op het slagveld.

Een andere misvatting is dat men Dawah en het opdoen van kennis los ziet van de Jihaad, dit is een grote misvatting. Vaak zien we dat Dawah of het opdoen van kennis zelfs als excuus worden gebruikt om de Jihaad opzij te schuiven. Het excuus is dat we bezig moeten zijn met Dawah en het opdoen van kennis, dus wij kunnen geen Jihaad verrichten. Maar de realiteit is dat wij hier wellicht meer Dawah verrichten en meer kennis opdoen dan iemand die ver staat van de Jihaad. En hoe kunnen wij geen kennis opdoen terwijl we hier omringd zijn door geleerden en tulaab al-ilm? En zijn wij niet verplicht om de verschillende Islamitische wetten te leren zoals elk andere Moslim? In de Jihaad kom je in veel situaties terecht waar je normaal nooit mee te maken hebt, wij moeten de verschillende Islamitische wetten dus leren die ons tonen hoe wij hiermee om moeten gaan. Net zoals de ayaat van Allah niet met elkaar conflicteren, zo conflicteren de aanbiddingen van Allah ook niet. Dus degene die beweert dat Dawah of kennis opdoen niet samen gaan met de Jihaad, maakt een grote fout.

En degene die beweert dat een zondige Moslim eerst zijn ziel hoort te reinigen van zonden, en eerst een fase van Tazkiyat An-Nafs moet ondergaan, maakt ook een fout. Want er is geen enkele aanbidding die zonden wist zoals de Jihaad. De Jihaad is een reiniging voor de zondaar. Het is juist de zondaar die het meeste behoefte heeft aan Jihaad, als we het vanuit dit perspectief bekijken. Want de Jihaad wist elke zonde, behalve hypocrisie. Moge Allah de Ummah beschermen tegen hypocrisie.

Er is van de Profeet overgeleverd: “Er zijn drie soorten doden. Een gelovige man die strijd met zijn ziel en zijn eigendommen op het Pad van Allah. Wanneer hij de vijand ontmoet vecht hij tegen hen, totdat hij gedood wordt. Dat is de Martelaar met een vrolijk hart die in het Paradijs van Allah vertoeft onder Zijn Troon. De Profeten hebben geen voorrang boven hem (in deugd), behalve middels de deugd en de status van hun Profeetschap. En een andere man die vele zonden en overtredingen heeft verricht, die de Jihaad verricht met zijn ziel en eigendommen op het Pad van Allah. Wanneer hij de vijand ontmoet, vecht hij tegen hen totdat hij gedood wordt. Dit zal een reiginig voor hem zijn. Zijn zonden en overtredingen zullen hiermee gewist worden, voorzeker het zwaard wist alle zonden weg. Het zal hem toegestaan worden om het Paradijs binnen te treden door welke poort hij ook maar wenst. Het heeft acht poorten -en de Hel heeft zeven poorten- en sommige poorten zijn beter dan andere. En de derde persoon is een hypocriet, die de Jihaad verricht met zijn ziel en zijn eigendommen. Wanneer hij de vijand ontmoet vecht hij op het Pad van Allah, totdat hij gedood wordt. Hij bevind zich in de Hel, want het zwaard wist hypocrisie niet weg.” [Saheeh At-Targheeb]

Niets is wat het lijkt

Abu Walae genoot werkelijk van de Jihaad, ondanks de zware beproevingen en opofferingen. Iemand die de Jihaad nooit gevoerd heeft zal zich wellicht afvragen hoe dat komt, maar een Moslim zal dit ongetwijfeld makkelijk begrijpen met het volgende voorbeeld. De Ramadan, wij vasten allemaal een maand lang en verrichten het nachtgebed. Ongetwijfeld is het vasten van een hele dag, vooral in de zomer, niet makkelijk, hetzelfde geld voor het nachtgebed. Maar toch kijken wij altijd uit naar de Ramadan, toch ervaren wij de Ramadan als een maand van genot, en kijk hoe snel de tijd voorbij gaat in de Ramadan vanwege dit feit. Dit is hetzelfde met de Jihaad. Wij genieten van de Ramadan omdat we de warmte van broederschap en familiebanden voelen, wij voelen ons dichtbij Allah. Zo is dat ook met de Jihaad, je hebt broeders en goede vrienden om je heen, je voelt de nabijheid van Allah, etc.

De Jihaad geeft leven aan het ziel van een gelovige: “Oh jullie die geloven, geef gehoor aan Allah en de Boodschapper, wanneer Hij naar datgene oproept wat jullie leven zal geven.” [Al-Anfaal, 24]

Het is niet gek dat Abu Walae zo van de Jihaad genoot. De Jihaad schenkt leven, eer, nobelheid, het verheft de zielen en schenkt de Moslims overwinningen. En zoals we met eigen ogen hebben gezien in de Ummah, is het verlaten van de Jihaad een bron van vernedering en verslagenheid. De zorgen en het verdriet van een Moslim verdwijnen als sneeuw voor de zon eenmaal op het slagveld. Ondanks dat je soms niet te eten hebt, en ondanks de koud en het feit dat je onder bomen in de buitenlucht of op beton moet slapen, heb je een voldaan en tevreden gevoel. We hebben niemand hierover horen klagen. Vergelijk dit eens met leven in het westen, men heeft alles wat hij maar kan wensen, hij komt niets te kort. Maar toch leven veel mensen in zorgen, verdriet en depressie SubhanAllah.

Zoals de Profeet ook zei: “Houd vast aan de Jihaad op het Pad van Allah, want het behoort tot de deuren van het Paradijs, en het doet zorgen en verdriet verdwijnen.” [Saheeh Al-Jaami]

De Jihaad ziet er van de buitenkant uit als een kwelling, het bestaat uit dood en bloed, maar van binnen is het een waar genot en een genade van Allah. Het luxe comfortabele leven daarentegen ziet er van de buitenkant uit als genot, maar van binnen is het een bron van depressie en zorgen. Wij moeten ons dus niet laten misleiden door wereldse uiterlijkheden, want hoe vaak misleiden ze ons.

Zoals van de Profeet overgeleverd: “Wanneer de Ant-Christ (Ad-Dadjaal) tevoorschijn komt dan zal hij vuur en water met zich dragen (een hel en een paradijs). Wat de mensen beschouwen als koud water, zal brandend vuur zijn. Dus als iemand van jullie dit tegenkomt, dan moet hij in datgene springen wat op vuur lijkt, want in werkelijkheid zal dat fris water zijn.” [Saheeh Bukhari]

En hoe kan dit geen bron van genot zijn terwijl de Jihaad het toerisme (Siyaha) is van deze ummah. Zoals de Profeet heeft gezegd: “Elke gemeenschap kent een vorm van toerisme, en het toerisme van mijn gemeenschap is de Jihaad op het pad van Allah.” [Silsilah Ad-Da’eefah, zwakke overlevering]

De vruchten van Jihaad

De gunsten die een Martelaar krijgt zijn enorm, teveel om hier op te noemen. Zo vroeg een man aan de Profeet: “Oh Boodschapper van Allah, waarom worden alle gelovigen beproeft in hun graven behalve de Martelaar? De Profeet, salAllahu alayhi wa selam, antwoordde: “De beproeving van kletterende en glimmende zwaarden boven zijn hoofd is voldoende.” [Saheeh At-Targheeb]

Laat staan de suizende kogels en bommen die het aarde onder je voeten doen schudden. Wanneer je weet wat de Jihaad waard is, dan begrijpt men waarom Abu Walae en de rest van de broeders vertrokken zijn naar het slagveld in Syrië. Zoals de Metgezellen dit ook begrepen. Want er is geen enkele aanbidding gelijk aan de aanbidding van Jihaad. Het is de piek van de Islam. Stel er was een baan waarbij je een miljoen Euro per uur kon verdienen, waarin je dezelfde risico’s deelt als de Jihaad, dan zouden er rijen sollicitanten voor staan. En men zou heel goed begrijpen waarom iedereen zich naar die baan haast, niemand zou hen bekritiseren. Wel, met de Jihaad verdien je veel meer dan dit.

Daarom heeft Abdullah ibn Umar gezegd: “Dat ik slechts tegenover de vijand sta op het slagveld, zonder dat ik met mijn zwaard sla, of met mijn speer steek, of een pijl afschiet, is geliefder bij mij dan Allah aanbidden voor zestig jaar lang zonder Hem ongehoorzaam te zijn.” [Musanaf ibn abi Shaybah]

Helaas leven wij echter in een tijd waarin de Jihaad vaak wordt gezien als roekeloos, als zonde, een verlies van leven, een verlies van toekomst, enzovoorts. Er leeft een groot verschil tussen hoe de Profeet en de Metgezellen tegen de Jihaad aankeken, en hoe veel Moslims vandaag de dag helaas tegen de Jihaad aankijken. Moge Allah de ziel van de Jihaad weer doen herleven in deze Ummah. Wij moeten ons realiseren dat onze voorgangers, die hun levens opofferden voor deze Godsdienst, het mogelijk hebben gemaakt dat wij vandaag in vrijheid onze geloofsovertuiging kunnen belijden. En het is nu onze verantwoordelijkheid om hetzelfde doen voor de toekomstige generaties in Syrië!

Zoals Allah heeft geopenbaard: “Toestemming (om te vechten) is gegeven aan degene die bevochten worden, omdat zij met onrecht behandeld worden. En voorzeker, Allah is bij machte hen te helpen. Diegenen die zonder recht zijn verdreven uit hun huizen, slechts omdat ze zeiden “Onze Heer is Allah.” En indien Allah sommige mensen niet door middel van andere mensen tegenhield, dan zouden kloosters, kerken, synagogen en moskeeën waarin de naam van Allah veelvuldig wordt genoemd, zeker verwoest worden. En Allah zal zeker hen helpen, die Hem helpen.” [Surah Al-Hajj, aya 39 en 40]

Wij moeten ons realiseren dat deze Religie wordt beschermd en gepreserveerd middels de Jihaad en opofferingen, indien de Moslims de Jihaad hadden verlaten, dan was er niets over gebleven van de Islam. En als wij erbij stilstaan dat onze voorgangers hun levens op hebben geofferd, zodat wij nu in veiligheid en vrijheid onze geloofsovertuiging kunnen belijden, dan moeten wij ons schamen dat wij dit geloof zo verwaarlozen. Profeten, Metgezellen en rechtschapen geleerden hebben hun levens opgeofferd zodat wij Allah in vrijheid kunnen aanbidden, en dan verwaarlozen wij deze kans?

Wanneer deze kans verdwijnt en de Moslims deze vrijheid wordt ontnomen, dan pas zullen velen zich realiseren wat voor een geweldige gunst zij hadden, en hoe zonde het was om dit te verspillen. Wij zien nu al dat deze vrijheden steeds meer beginnen te verdwijnen in het westen, onze vrouwen mogen daar geen Hijaab meer dragen op school, of de Niqaab in openbare ruimtes. In Frankrijk is het zelfs verboden om in het openbaar te bidden. Dus benut de vrijheden en kansen nu ze er nog liggen!

De Mubashiraat

Afsluitend wil ik een mooie droom met jullie delen die een broeder heeft gehad. Deze broeder droomde ongeveer vier weken geleden dat hij Abu Walae tegenkwam en hem iets zag drinken. De broeder vroeg hem “Wat ben je aan het drinken?” Abu Walae zei “Ik ben de wijn van het Paradijs aan het drinken!” Deze broeder zag de droom toen als een voorteken van zijn Martelaarschap, en een paar weken later heeft hij inderdaad het Martelaarschap verkregen inshaAllah.

Er is van de Profeet overgeleverd: “Het enige dat na mij zal over blijven van het profeetschap zijn de Mubashiraat.” Hierop werd gevraagd: “Wat zijn de Mubashiraat oh Boodschapper van Allah?” De Profeet antwoordde: “Een waarachtige droom, die een rechtschapen persoon krijgt te zien, dit is het 46ste deel van de profeetschap (d.w.z de openbaringen).” [Saheeh Muslim en Bukhari]

De broeder die de droom had sprak Abu Walae nog over de telefoon en vertelde hem over deze droom. Toen moest Abu Walae lachen en zei “InshaAllah inshAllah, dit leven is niets waard, ik wil naar Allah.” De broeder vroeg hem nog “Iwa Choukri ben je nog niet getrouwd?” Hierop zei hij “Met Hoor Al-Ayn inshaAllah.” Moge Allah hem huwen met de meest prachtige Hoor Al-Ayn. Ameen.

Er is overgeleverd dat de Moslims in de eind der tijden veel waarachtige dromen zullen krijgen, en dat Allah de Moslims hiermee goed nieuws brengt om hen een hart onder de riem te steken, zodat ze geduldig en standvastig blijven in deze moeilijke tijden. En dit is wat wij zien Alhamdulilaah. Dit is ook een antwoord op de mensen die beweren dat wij op het foute pad zitten, zou Allah ons werkelijk begunstigen met de talloze Mubashiraat en Karamaat die wij meemaken indien wij fout zaten? Hoe kan het dat de vijanden zich uit alle uithoeken haasten om te vechten omwille van de Hel, en dat de Moslims stil zitten en niet vechten omwille van het Paradijs? Wij zouden nog ijveriger zijn om te vechten in Syrië dan de moorddadige honden van Bashar, en de Shia uit Libanon, Jemen, Iraq en Iran.

De moeder van Choukri droomde dit een week voor zijn Martelaarschap. Ze lag op de bank in de woonkamer, toen kwam Choukri binnen, hij had zijn qamis aan en droeg zijn wapen op zijn linkerschouder. Hij duwde de tafel een beetje opzij, en omhelsde haar stevig. Ze vroeg “Mijn zoon, ben je thuis gekomen?” Hij zei “Nee nee, ik ben niet thuis gekomen, ik kom u alleen zien dan ik ga ik weer terug.” Zijn moeder en de rest van de familie wisten gewoon dat hij Shaheed zou worden.

Mijn familie heeft een hele goede band met de familie van Abu Walae, en ze hebben mij verteld over het geduld en de kracht die zijn familie uitstraalt. Dit is een moeder die twee juwelen heeft opgevoed, wanneer Allah haar zal vragen wat ze in deze wereld heeft gedaan, dan kan zij tegen Allah zeggen “Ik heb mijn twee zoons opgeofferd voor Uw Zaak oh Allah.” En hoeveel mensen kunnen dit zeggen tegenwoordig? Is er een grotere opoffering die je als moeder kunt maken voor Allah? Moge Allah de moeder van Abu Walae beschermen en haar samen met haar kinderen verzamelen in het Paradijs.

Indien de ouders in Nederland van hun kinderen houden, dan zouden ze niet tussen hen en het Paradijs in moeten staan. Sterker nog, in een ideale wereld zouden de ouders eigenlijk het goede voorbeeld moeten geven aan hun kinderen, en de vaders als eerste naar Syrië moeten reizen.

Abu Walae had een hele sterke band met zijn moeder, hij begreep hoe belangrijk het is in de Islam om goed voor jouw moeder te zorgen. Als hij ook hoorde dat één van de broeders uit Nederland lang niet naar zijn moeder had gebeld, dan zei hij hier meteen wat van. Hij vertelde hem dan dat hij verkeerd bezig was, en dat hij zijn moeder vaker moest bellen. Hij beschikte ook over de wijsheid en de juiste Islamitische kennis om dat op een effectieve manier duidelijk te maken. Hij was één van de broeders die altijd goed probeerde te zorgen voor de jongere broeders uit Nederland, en hij nam zijn verantwoordelijkheden wanneer het moest. Wanneer we bijvoorbeeld te horen kregen over een broeder die geld nodig zou hebben, dan was hij meteen bereid om hem een handje te helpen.

Wij vragen Allaah om onze broeder te accepteren als Martelaar. Wij vragen Allah om ons samen met hem te verzamelen in Al-Djannah. Oh Allah begunstig ons met het martelaarschap en neem van onze bloed, van onze bezittingen, van onze inspanningen en opofferingen totdat U tevreden over ons bent.

Vergeet ons niet in jullie smeekbeden, moge Allah jullie vasten en nachtgebeden accepteren.

1102505_162215157300851_146110893_o

Twee heldhaftige broers in dit leven

◊◊◊

Een voorbeeld voor ons allen onbetwist.
Door familie en vrienden worden ze enorm gemist.

Ze gooiden vrees en lafheid overboord.
En hebben de roep van wezen en weduwen verhoord.

Onrechtvaardigheid lieten zij niet ongestoord.
De rangen van onderdrukking werden doorboort.

Twee heldhaftige leeuwen op het slagveld.
Ze lieten zich niet intimideren door het brute geweld.

Zij gaven eer terug aan onze mannelijkheid.
Tot nobele opofferingen waren zij zeker bereid.

Ze vochten totdat de dienaren werden bevrijd.
Of als Martelaren zouden sterven in deze strijd.

Zolang edel hartige mannen als zij bestaan.
Zal de tempel van tirannie vernederd ondergaan.

◊◊◊

De onbeschrijfelijke dagen die we deelden.
Kunnen wij ons nu alleen nog maar verbeelden.

Het zijn bitterzoete tranen die wij proeven.
Slechts hun afscheid doet ons bedroeven.

De dag dat wij allen samen in het Paradijs vertoeven.
Is het enige dat wij behoeven.

Over hun lot treuren wij niet.
Eerder is hun afwezigheid de bron van alle verdriet.

Hun zuivere bloed is zeker niet verspilt.
Integendeel, hun zielen waren bij Allah gewild.

Ze hebben nobele zielen opgeofferd als schild.
En hebben het pure geweten gestild.

Wij wachten op onze vereniging.
Hopelijk worden we begunstigd met dezelfde zegening.

◊◊◊

De dagen zullen over ons allen getuigen.
Daar hoeven wij niemand van te overtuigen.

Kinderen en vrouwen sterven, terwijl men nog redetwist.
Over de zogeheten Moslim extremist.

Kostbare tijd wordt verkwist.
Terwijl de wereld toekijkt hoe onschuld wordt weggewist.

Wij zullen op dit Pad blijven voort trekken.
Totdat Allah ons met hen zal opwekken.

Schande zal in de geschiedenisboeken worden geschreven.
Dus hoe kunnen wij dan opgeven?

Twee heldhaftige broers in dit leven.
Samen hebben ze alles voor rechtvaardigheid gegeven.

Dit is het rijke erfgoed die zij hebben achter gelaten.
Terwijl de rest bleef door praten..

◊◊◊

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s