Globale Jihadisme – Deel 4: Verdeel en heers

Globale Jihadisme – Het nieuwe paradigma

Deel 4: Verdeel en heers

In de jaarlijkse State of the Union van 2015 heeft de Amerikaanse president Obama het woord Al-Qaedah geen één keer in de mond genomen. Dit was de eerste keer sinds 11 september 2001 dat een Amerikaanse president niet over Al-Qaedah sprak tijdens de State of the Union; een jaarlijkse toespraak aan de leden van het Amerikaanse congres. Terwijl Obama wel heeft gesproken over de coalitie tegen IS. Wat dit gegeven nog vreemder maakt is het feit dat Al-Qaedah twee weken voor deze toespraak de aanslag op Charlie Hebdo heeft uitgevoerd en opgeëist. Hoe kan het dat de dreiging van Al-Qaedah niet wordt besproken, terwijl de aanslag op Charlie hebdo wel uitvoerig in de media werd besproken? Hoe kan het dat politici over de gehele wereld meededen aan de miljoenenmars in Parijs, in solidariteit met Charlie Hebdo, maar blijft Obama zwijgen over de organisatie die de aanslag op Charlie Hebdo heeft uitgevoerd? Omdat dit allemaal past in de eerder geschetste strategie tegen Al-Qaedah. De VS probeert de wereld ervan te overtuigen dat Al-Qaedah is verslagen, ondanks dat het duidelijk groter en sterker is geworden sinds de War on Terror. Al-Qaedah heeft onlangs nog een geheel nieuwe tak gevestigd in het Indische subcontinent! Maar Obama deed alsof zijn neus bloedde tijdens de State of the Union en gaf dit geen enkele aandacht.

Het marginaliseren en de-populariseren van de internationale Jihad beweging (onder Al-Qaedah) met als doel deze te verzwakken: door hun invloed en nalatenschap te onderkennen, de oorlog tegen hen heimelijk uitvoeren, focussen op het uitschakelen van hun leiderschap, hun groei, hun veldslagen en successen op de grond onderbelichten, of deze zelfs aan anderen toekennen, enzovoorts. Aan de andere kant wordt de invloed, de groei en het succes van IS buiten proporties uitvergroot: zij worden voorgesteld als de nieuwe leiders van de internationale Jihad beweging. Zo probeert de media ons er constant van te overtuigen dat de Mujahideen Al-Qaedah massaal verlaten om zich aan te sluiten bij IS. In de hoop dat dit de rangen zal splitsen en de internationale Jihad beweging hierdoor zal afbrokkelen; en vanuit dit perspectief moeten we kijken naar politiek beleid, de media verslagen en de actuele gebeurtenissen; met name in Syrië, in Yemen, Libië, Somalië, de Kaukasus en Afghanistan, enzovoorts. Eerst hoorden wij bijvoorbeeld in de media dat Jabhat An-Nusra zich bij IS wilde aansluiten, later wilde Al-Qaedah in Yemen zich bij IS aansluiten, toen was het weer Al-Qaedah in Somalië die zich bij IS wilden aansluiten. Ondanks dat hier niets van waar is blijft de media en de politiek soortgelijke geluiden herkauwen. Zo blijven wij de geluiden horen dat Jabhat An-Nusra wil afsplitsen van Al-Qaedah (om zich al dan niet aan te sluiten bij IS). Er worden zelfs geruchten verspreid in de media dat Shaykh Ayman Ad-Dhawahiri de Jihad organisatie van Al-Qaedah helemaal wil opheffen. En zo wordt er elke keer wat belachelijks verzonnen. Er worden zelfs schriftelijke publicaties vervalst van Jihad organisaties met bedrieglijke eden aan IS, die later ontkent en verworpen worden door de desbetreffende organisaties. Dit zijn verwarringen, roddels en geruchten die twijfels, verdeeldheid en verzwakking moeten veroorzaken in de Mujahid rangen.

De Mujahideen die bekend zijn met de internationale Jihad beweging zullen zich zeker niet bij (het huidige) IS aansluiten. Dat de rangen zich hierdoor zullen splitsen is niet meer dan wensdenken van het Westen. Het leiderschap van IS bestaat (nu) grotendeels uit voormalige Baathisten die in het leger dienden onder Saddam Hussein. Hoogstaande IS leiders zoals Abu Ali Al-Anbari, Abu Muslim Al-Turkmani, Haji Bakri, Abu Ayman Al-Iraqi, Abu Abdurahmaan Al-Bilawi, enzvoorts. Hoe kunnen wij de bekende leiders, die decennia-lang Jihad hebben gevoerd, en de internationale Jihad beweging op hebben gebouwd, vervangen met onbekende leiders die gisteren nog Baathisten waren onder Saddam Hussein? Hoe kunnen wij Shaykh Ayman Ad-Dhawahiri, die letterlijk al vijftig jaar lang Jihad voert, vervangen met leiders die gisteren nog Moslims folterden in de martelbunkers van Saddam Hussein –naast het feit dat ze geen enkele geschiedenis hebben in de Jihad beweging? En wij moeten hen nota bene accepteren als leiders van het Islamitische Khalifaat! Zelfs de Khalief, Abu Bakr Al-Baghdadi, is onbekend. De leiders van Al-Qaedah, en zelfs Shaykh Usama bin Laden, wisten niet wie hij was toen hij de macht had overgenomen van Abu Umar Al-Baghdadi, moge Allah hem accepteren.

Sterker nog, het is vaker voorgekomen dat leiders binnen IS spionnen bleken te zijn. Zo heeft IS zelf toegegeven dat hun rechtsgeleerde (Shar’i) in Deir Zor, Abu Abdullah Al-Kuwati, een spion bleek te zijn voor de CIA. IS heeft hem hierop geëxecuteerd. Dan hebben we het niet eens over het manschap van IS, maar het leiderschap, dat gevolgd en gehoorzaamd wordt door vele soldaten! Als we gaan spreken over de vele spionnen onder het manschap, dan zal de lezer verveeld raken van de lange lijst. We hebben het dus niet over complottheorieën, dit zijn gewoon feiten die door IS zelf bekend zijn gemaakt. Het is ook logisch dat de meest instabiele organisatie ook het meest gemakkelijk te infiltreren is voor de geheime diensten. En IS heeft vele organisatorische, naast theologische, zwakheden. Integendeel tot het redelijke jonge IS, heeft het decennia oude Al-Qaedah veel ervaring en inzicht op dit gebied. Zo is het bekend bij de Mujahideen van Al-Qaedah dat Jameel Ad-Dhahiri een Yemenitische spion is (ook bekend als Abu Khaithamah; gaat nu onder de naam Abu Usama As-Sana’ni). Shaykh Usama bin Laden heeft de Mujahideen nota bene hoogstpersoonlijk gewaarschuwd voor hem. Maar nu is hij een commandant van IS, in hun hoofdstad Raqqah, in Tal Abiad.

Turkije heeft zelfs de Syriër Muhammad Al-Rashid opgepakt die samen bleek te werken met de Canadese en Britse geheime dienst. Een van zijn taken was Moslims uit het Westen, die zich bij IS wilde aansluiten, via Turkije naar Syrië smokkelen; waaronder zeker drie vrouwen uit Groot-Britanië. Hij reisde 33 keer heen en weer naar Syrië sinds juni 2013, en had meer dan twintig kopieën van verschillende paspoorten in zijn bezit. De vraag is; wat voor belang hebben Westerse geheime diensten erbij om de toegang en deelname tot IS te verzorgen? Terwijl ze nota bene beweren IS te bestrijden. Deze incidenten zeggen op zichzelf niet zo veel wanneer we ze apart nemen, maar wanneer we al deze gegevens bij elkaar verzamelen roept het toch belangrijke vragen op. We zouden dit ook kunnen negeren wanneer het geruchten zijn die niet te bevestigen zijn, maar dit zijn welbekende, erkende en bewezen gebeurtenissen en feiten die we moeilijk kunnen negeren.

Hoe kan IS de bekende betrouwbare Mujahid leiders van de Jihad beweging vervangen met onbekende en verdachte leiders? IS had bijvoorbeeld ook Abu Bakr Al-Misri aangesteld over Jarablus in Aleppo. Maar deze man bleek alles behalve de kwaliteiten van een leider te bezitten. Hij dreigde een oude zwakzinnige man met een pistool, nadat de man geen antwoord wist te geven op enkele Islamitische vragen. De opname van deze spottende quiz ging viraal, waardoor IS tot grote schaamte gedwongen werd om deze leider af te zetten. Dit had voorkomen kunnen worden indien IS zich niet van de bekende betrouwbare leiders had afgescheurd. Andere voorbeelden zijn figuren zoals Saddam Al-Jamal, ‘Amir Rafdan, en meerderen die in Syrië bekend staan voor hun criminaliteit en corruptie. Zij hebben toevlucht gevonden in IS; nadat ze gezocht, bestreden of verdreven werden door de Mujahideen. Sterker nog, niet alleen hebben ze toevlucht gevonden in IS, ze zijn zelfs opgeklommen tot leiders binnen IS! Wij zullen hier later nog verder op in gaan, zodat de zaken nog duidelijk worden. Dit zijn absoluut geen roddels, maar feiten die de ernst van de situatie duidelijk moeten maken.

Hoe kan IS van alle andere Mujahideen op de wereld verwachten, en zelfs eisen, dat zij de bond met hun bekende betrouwbare Mujahid leiders breken, om zich onder het chaotische en zeer twijfelachtige leiderschap van IS te voegen? Bovendien heeft IS geen enkele autoriteit in Yemen, Somalië, de Kaukasus of Afghanistan, maar toch verwacht en eist het dat de duizenden Mujahideen daar hun eed breken en deze vervangen met een eed aan een non-reële Khalifaat, met leiders die geen geschiedenis hebben in de Jihad, met aan hoofd een onbekende Khalif. Dit verwacht IS van de Mujahideen op verschillende fronten zodat het enige bestaansrecht en autoriteit krijgt in dat gebied. Wanneer enkele tientallen zich ook daadwerkelijk losscheuren van bestaande Jihad groepen, hun eed breken met hun leiders –ondanks dat het verbreken van eden en beloften behoort tot de grote zonden– om deze te vervangen met een eed aan IS; dan wordt dat gehele gebied gedoopt tot een provincie van IS. De Taliban heeft autoriteit over meer dan 70% van Afghanistan, maar omdat slechts enkele tientallen (van de duizenden Mujahideen) zich hebben toegevoegd bij IS, werd Afghanistan en Pakistan gedoopt tot een provincie van IS! Hetzelfde gebeurde met Yemen, en zelfs Saudi-Arabië. Deze waanzin is bijna niet te bevatten. Het betekend in theorie dat ook Groot-Brittannië tot provincie gedoopt kan worden als slechts enkele tientallen de eed zweren in London.

Een van de grote beschuldigingen die IS richt tegen Jabhat An-Nusra, een tak van Al-Qaedah in Syrië, is dat het zich los heeft gescheurd van het leiderschap van Abu Bakr Al-Baghdadi. Terwijl het de pot is die de ketel verwijt, aangezien IS zich heeft losgescheurd van het centrale leiderschap van Al-Qaedah in Afghanistan. Maar goed dat terzijde, stel omwille van het argument dat IS gelijk heeft en dat Jabhat An-Nusra inderdaad haar bond heeft verbroken met Abu Bakr Al-Baghdadi. Indien dit de grote misdaad is van Jabhat An-Nusra, waarom vraagt IS nu dan hetzelfde aan de Mujahideen op andere fronten in de wereld? Vraagt IS de Mujahideen in andere landen nu niet openlijk om hun bonden te verbreken met hun Mujahid leiders, zodat zij zich bij IS kunnen aansluiten? Was dit niet dezelfde misdaad van Jabhat An-Nusra? Niet alleen dwingt IS de Mujahideen om aan te sluiten. Sterker nog, iedereen die IS verlaat wordt beschuldigd van verraad, spionage, en vele zijn zelfs gedood. Maar IS verwacht wel van andere Mujahideen dat zij hun organisatie verlaten, om zich bij IS aan te sluiten.

Terwijl de takken van Al-Qaedah verder uitspreiden naar het Indische sub-continent, en de internationale Jihad beweging verder groeit, spreidt IS haar machtszuchtige tentakels uit naar Yemen, de Kaukasus en Afghanistan om daar de bestaande rangen te splitsen. Alsof de Fitnah niet erg genoeg was in Syrië moeten anderen fronten hier nu ook in mee gesleurd worden. In wiens belang is het splitsen van de rangen over de gehele wereld? In wiens belang is het om de Mujahideen met elkaar bezig te houden, in plaats van de vijanden? Is het Westen werkelijk bang voor een Khalifaat dat zulke vruchten werpt; vruchten die bitter smaken voor de Moslim Ummah, maar zoet zijn voor haar vijanden? Hoort een Khalifaat nu eenheid te brengen in de Ummah of verdeeldheid?

Het verschil tussen IS en Al-Qaedah is dat IS een Khalifaat wenst slechts omwille van het Khalifaat, ten koste van alles waarvoor een Khalifaat gevestigd hoort te worden; zoals de eenheid- en bescherming van de Ummah. Terwijl Al-Qaedah de vruchten van een Khalifaat nastreeft; want de vruchten van een daadwerkelijk Khalifaat zijn belangrijker dan het Khalifaat zelf. Net zoals het doel van de Sharia, belangrijker is dan de Sharia zelf. Toen Mullah Umar de keuze kreeg tussen het uitleveren van de Mujahideen of het opofferen van zijn Islamitische Emiraat in Afghanistan. Koos hij voor het laatste. Omdat de tittel van een Emiraat niets betekend zonder de vruchten ervan; namelijk het beschermen van haar onderdanen. Wij wensen dus geen Khalifaat of een Islamitische Staat slechts vanwege de tittel die het draagt, maar wij wensen de vruchten die het hoort te werpen. In plaats van Islamitische Staten of Emiraten uit te roepen dienen wij de Ummah eerst te verzamelen in een gemeenschappelijke Jihad en onze landen en volkeren te bevrijden. Wij kunnen een vrucht niet plukken voordat deze rijp is, wij kunnen geen Khalifaat uitroepen als er (nog) geen sprake is van een Khalifaat. Een Khalifaat wordt geen Khalifaat slechts omdat je het deze naam en tittel geeft; zo makkelijk is het niet. Hoe kan IS een Khalifaat uitroepen, dat over de gehele Ummah hoort te regeren, terwijl zij hun grip op Iraq niet eens kunnen behouden? Laat staan de rest van de Ummah.

Nadat IS (destijds ISIS) de orders van hun eigen Mujahid leider Shaykh Ayman Ad-Dhawahiri hebben geweigerd, en zich van zijn leiderschap hebben losgescheurd uit liefde voor macht en heerschappij, heeft de Shaykh hen op zijn minst oprecht proberen te adviseren. Maar helaas heeft IS exact het tegenovergestelde gedaan. In plaats van ISIS (de Islamitische Staat in Irak en Syrië) te annuleren, om hiermee de Fitna in Syrië te stoppen en Moslim bloed te sparen, hebben ze er in hun koppige waanzin nog een schepje bovenop gedaan; door een Khalifaat uit te roepen dat over de gehele Islamitische wereld regeert! In plaats van stoppen met vechten tegen verschillende Mujahid groepen hebben zij zelfs massale Takfir op hun gedaan en hun bloed Halal gemaakt. In plaats van blijven focussen op Iraq hebben zij zich bezig gehouden met fronten van secundaire prioriteit zoals in Kobani; wat vele levens heeft gekost. Ze hebben zelfs internationale coalities uitgelokt door Westerse journalisten, hulpverleners en gastarbeiders te onthoofden; wat wederom vele levens heeft gekost. In plaats van de rangen te verenigen hebben zij de rangen juist gesplitst over de gehele wereld. In plaats van luisteren naar hun geleerden en leiders hebben ze hun openlijk aangevallen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s